najczulsze struny

Od lat już zastanawiam się, co takiego jest w tych Świętach, że porusza w nas najczulsze struny.

czarno na białym

Muszę się Wam do czegoś przyznać - nie mam nic czarnego do ubrania. Nic, zero kompletne, null absolutny.

miętowo mi

Tak sobie siedzę w domu i siłą rzeczy - kombinuję więcej niż wcześniej. W domu jest czyściej, a my odżywiamy się zdrowiej. Mogę sobie pozwolić, żeby codziennie o 7 rano miksować młodej jogurt z owocami zamiast kupować te słodkie ulepki.

z wizytą u zucha

Mam szczęście do koleżanek. Mam dużo i fajne je mam. Bo ja uwielbiam kobiety, mam w sobie taką wielką solidarność jajników i nie cierpię słyszeć, że baby są wredne dla siebie nawzajem. Szczególną słabość mam do dziewczyn kreatywnych, takich z pasją i z pomysłem, do tych, co idą przed siebie i nie narzekają, tylko robią fajne rzeczy.

czekamy

Znów to mam: jeden impuls, kropla koloru, bukiet tulipanów i rusza lawina myśli, skojarzeń, pomysłów. Jest połowa lutego, a w mojej głowie wiosna. Bo jak postawiłam te kwiaty na kuchennym parapecie, nad którym wisiała jeszcze moja świąteczna dekoracja, uderzył mnie kontrast.

kuchnia do kochania i najpiękniejsze kolorowe naczynia

Zaspane poranki, długie, nocne rozmowy przy herbacie lub winie, celebrowane sobotnie śniadania, niedzielne obiady. Rodzinne granie w planszówki, piątkowe winka ze znajomymi, setki upieczonych ciast, tysiące śniadań i obiadów, dziesiątki nasiadówek z rodziną i przyjaciółmi. Kuchnia to dla mnie rodzina, to miłość, śmiech, radość gotowania, karmienia i spotkań. Nie wyobrażam sobie tego w kuchni-laboratorium, w sterylnym, minimalistycznym pomieszczeniu. Nie mogę sobie tam wyobrazić biegających dzieci, kulinarnych eksperymentów, szczerych rozmów. Kuchnia do kochania jest kolorowa i bezpretensjonalna, zachęca, by w niej siedzieć, pichcić, by ją brudzić i eksploatować. Kuchnia do szczęśliwego życia jest pełna kolorowych naczyń, które zachęcają, by w nich jeść i pić. Jest pełna kubków, które chcą być wypełnione herbatą i kawą, pitą hektolitrami z mężem, z mamą, przyjaciółką. Jest w niej mnóstwo wesołych misek i talerzy, które po to są, by podawać w nich obiady i kolacje, sałaty, tarty i zupy tym, których lubisz i kochasz. Stoją na półkach, kolorowe i piękne, wystarczy wyciągnąć rękę i zrobić z nich użytek. 

Mam ogromną słabość do pięknych naczyń, kolorowej ceramiki, emalii i melaminy, wspaniale dekorują kuchnię ustawione na półkach i regałach, ale nie do tego służą - upiększają posiłki na co dzień. Dobrze skomponowany, zróżnicowany, lecz spójny zestaw naczyń daje niezliczone możliwości aranżacyjne. To właśnie kocham - robić dzieło sztuki ze zwykłego śniadania. Martwe natury z pankejkami (jakkolwiek fatalnie by to nie brzmiało).

źródło: pinterest

Wszystkie produkty pochodzą ze sklepu Scandi Shop:

1 - porcelanowa miska: Rice - tutaj

2 - łyżeczki: Ib Laursen - tutaj

3 - filiżanki: Ib Laursen - tutaj

4 - talerz: Ib Laursen - tutaj

5 - zestaw misek: Ib Laursen - tutaj

6 - dzbanek: Ib Laursen - tutaj 

7 - cukiernica: Ib Laursen  - tutaj

8 - miseczka z dzióbkiem: Ib Laursen  - tutaj

9 - patera: Miss Etoile - tutaj

1 - kubeczek MOUK - tutaj

2 - talerze: Rice - tutaj

4 - talerz: Rice - tutaj

5 - talerzyk projektu Helen Dardik - tutaj

6 - zestaw misek: Rice - tutaj

7,8,9 - kubki: Rice  - tutaj

10 - talerz: Rice - tutaj

11 - miski: Present Time - tutaj

Melaminka jest cudowna, zwłaszcza gdy masz w domu dzieci. To idealne rozwiązanie, jeśli chcesz mieć i praktycznie, i ładnie. Bachory mogą wywracać, rozlewać, upuszczać i rzucać - i nic. Nadal masz półki pełne pięknych, kolorowych naczyń. Jeśli nie masz jeszcze melaminy i sądzisz, że to zwykły plastik - porzuć wątpliwości, nic z tych rzeczy. Jest znacznie grubsza i szlachetniejsza od plastiku, ja w tych kubeczkach piję nawet małą kawę.

Poniżej przykład na to, jak kolorowa melamina upiększa jedno z brzydszych dań ever. Bo chyba tylko pasztetowa i czernina są mniej fotogeniczne od gulaszu z indyka z kaszą gryczaną, do tego równie niewyjściowy skisły kiszak. To może zabrzmieć jak nieetyczna reklama dla rodziców niejadków - mimo że Zośka nim nie jest, to nie szufluje jakoś wybitnie. To mało efektowne danie podane na ulubionym już turkusowanym talerzu wszamała jak rzadko kiedy:)

Talerzyk marki Rice jest sklepu Scandi Shop, do kupienia TUTAJ.

perspektywa babciocentryczna

Babciu, babciu, cóż Ci dam? Bo chyba nie Biovital. Babcie zazwyczaj zasługują na więcej (no chyba że to zrzędliwe staruchy, ale te z dzisiejszych rozważań wyłączmy). Zakładając, że jesteście w podobnym wieku, co ja, istnieje wysokie prawdopodobieństwo, że podobnie jak ja nie macie już babć. Ci, co mają, niech się cieszą i czytają dalej. Kto nie ma, a ma własne dzieci, a te dzieci - babcie - wy też czytajcie. Tak, wiem, babcie uwielbiają laurki i kwiatki. Ale czy na pewno urocze bohomazy Waszych grzdyli uszczęśliwią je bardziej niż coś osobistego? Czy sądzisz, że kolejny zestaw podkładek pod kubki/kubków/poduszek/koszulek/breloczków/magnesów (niepotrzebne skreślić) z podobizną Stasia czy Julki (tyle, że rok starszych) to właśnie to, o czym marzy babcia Stasia czy Julki?

Mogłoby się zdawać, że wyłazi ze mnie hipokryzja, bo: a) jestem wielką fanką handmade b) od trzech lat Zośki babcie dostają od nas kalendarze ścienne z młodą. Śpieszę wyjaśnić, że:  a) nadal jestem wielką fanką handmade b) ja akurat wiem, że kalendarz to właśnie to, o czym marzą babcie Zośki:) Wypróbowałam 3 lata temu i nie dają mi przestać, już od grudnia dopominają się o kolejny. 

Zmierzam generalnie do tego, żeby nieco zmienić perspektywę z dzieciocentrycznej na babciocentryczną. Bez grzdyli nasze mamy nie byłyby wprawdzie babciami, to fakt. Ale naszła mnie w tym roku przed Dniem Babci taka refleksja, żeby tę ich babciowość celebrować nie tylko w odniesieniu do młodej, tylko wynagrodzić codzienne zaangażowanie jakoś inaczej. Babcia też cżłowiek, lubi ładne rzeczy.

Mam pełną świadomość, że ani poniższa typologia, ani moje propozycje prezentowe nie wyczerpują arsenału babć i ich potrzeb nawet w połowie, ale trudno, na tym się znam - na ładnych rzeczach. Poza tym nie wiem, gdzie kupić figurę Matki Boskiej Częstochowskiej z odkręcaną głową.

1. Babcia romantyczna

Są takie babcie z gatunku tych wytwornych i subtelnych, które zawsze mają ułożone na wałki włosy, pachną wodą różaną i szminką Celii. W domu mają mnóstwo bibelotów, komody pełne starych zdjęć w zdobionych ramkach, porcelanowych piesków, kredensy wypełnione kryształami i rodzinnymi pamiątkami. W ich szufladach leżą medaliony z podobiznami dziadków, gdy byli piękni i młodzi. Kochają kwiaty i szydełkowe poszewki, obrusy w róże i filiżanki w kwiatki.

1,2,3,5,7 - IKEA
4 - Lisbeth Dahl (Live Beautifully)
6 - L'ocitanne, seria różana

2. Babcia - leniuszek

Napracowała się już w życiu i teraz się relaksuje. Ma siedem par okularów w różnych częściach mieszkania, pięć napoczętych książek przy łóżku i stos gazet na kuchennym stole. Pije dużo herbaty, czarnej i mocnej, kawy takowoż. Pali świecie i papierosy często też, mimo, że na nią krzyczycie. Lubi swój wielki fotel, lubi leżeć w nim, otulona w pled i czytać długo w noc. To dlatego późno wstaje, nie dzwoń więcej nerwowo przed dziewiątą, daj się kobiecie wyspać.

1,6 - Emalia Olkusz, seria Nostalgia
2,4 - Green Gate (Pretty Home)
3,5,7 - IKEA

3. Babcia herbaciara

Ikoną tej postaci jest królowa angielska, herbaciara ma też dużo klasy, ale i sąsiadek. Nie wyjdziesz od niej bez herbatki, a jak herbatka, to i ciasteczko albo dżemik. Poi Ciebie i wszystkie sąsiadki, herbatka z rana, herbatka w południe, herbatka do serialu i herbatka przed snem. To dla niej życiodajny rytuał, nie marnuj w tym roku kasy na koc elektryczny czy nowy beret.

1 - uwielbiamherbate.pl
2 - Bonne Mamam
3 - Clipper
4,6 - Marks & Spencer
5,9 - Green Gate (Pretty Home)
7,8 - Ib Laursen
10 - Garden Trading

4. Babcia piekąca

Ona zawsze pachnie szarlotką, nawet jeśli jej wcale nie piekła.  Jest mistrzynią sernika (tego z przepisu Wandzi, ale nie chce go zdradzić - twierdzi, że dostaniesz ten gruby, pożółkły zeszyt po jej śmierci). Najbardziej na świecie lub Was karmić, zawsze ma przynajmniej pół blachy pleśniaka, jak przychodzicie. I co to jest za pleśniak, o matko! Nauczyła się odmierzać na szklanki, bo waga od dawna oszukuje, ciasteczka chowa do puszki po kawie z darów. Niech karmi i piecze z klasą wreszcie, i ona, i te szarlotki zasługują na to.

1,7 - Ib Laursen (Live Beautifully)
2 - Katie Alice Cottage Flower
3 - Bloomingville (Amazing Decor)
4 - Green Gate (Pretty Home)
5 - Kitchen Craft
6 - Lisbeth Dahl (Live Beautifully)

przemeblowania a sprawa łazienki

Podczas ostatniego przemeblowania przypominałam sobie wszystkie poprzednie ustawienia, losy różnych mebli wędrujących po chacie w tę i z powrotem (z regałem na książki, który zamieszkał w kuchni włącznie). Naszła mnie również taka radosna refleksja, że oto doczekałam się momentu, w którym całe nasze mieszkanie jest wreszcie bardzo spójne, wszystkie pomieszczenia są z jednej bajki, w tej samej kolorystyce i stylu. Po tym przemeblowaniu jakoś nawet bardziej to widać. Pomyślałam sobie również, że jedynym miejscem, które uchowało się od przemeblowań (naprawdę jedynym, nawet balkon dotknęła moja zmieniająca wszystko co miesiąc ręka) jest łazienka. No, nie całkiem uchowała się od zmian, bo raz już była malowana, wcześniej nad kaflami smucił oczy kolor błotnistej kałuży. Jedyny powód, dla którego nic w niej nie przesuwałam i nie wymieniałam jest taki, że to klitka niemiłosierna i tam się po prostu nie da inaczej. Druga kwestia to oczywiście niewielka mobilność łazienkowych sprzętów, wannę jednak cokolwiek trudniej przestawić niż sofę, że o kibelku nie wspomnę. Stoją sobie więc piąty rok te łazienkowe sprzęta i jedyne, co mogę, co ręczniki nowe kupić albo gałki w szafce wymienić (co oczywiście robię raz na jakiś czas). Nie bardzo jest to to nawet jak udekorować, daję więc upust moim kosmetycznym słabościom i upiększam flaszkami i słoiczkami. Należę do grona idiotów, którzy nie kupią nawet najlepszego balsamu, jeśli ma brzydką butelkę. Płyny i peelingi zdarzało mi się przelewać do słoiczków i szklanych buteleczek. Ale o tym już też kiedyś pisałam. I chyba nie jestem sama, bo to, że kobiety dobierają kosmetyki pod kolor łazienek to znany insight konsumencki z lat chyba jeszcze dziewięćdziesiątych. 

No, to tyle ględzenia. Poniżej łazienka, ciasne to, ale własne, jak to mówią. Brakuje trochę prysznica, ale gdy ją urządzałam byłam głucha na wszelkie argumenty pragmatyczne, zaślepiona jedynie pragnieniem posiadania wanny na nogach. Chciałam mieć salon kąpielowy i nie trafiało do mnie, że wprowadzam się do bloku i nawet salonikiem nie wypada tej klitki nazywać. Miłość do wanien wygrała, ale o tym już też zdaje się kiedyś pisałam.

o, ja niecierpliwa!

Kiedy się na coś napalę, ciężko mi myśleć o czymkolwiek innym. Od dwóch dni już tylko przeglądam, kombinuję i planuję moją biurkową przestrzeń. Odliczam godziny do wyjazdu na zakupy i nie mogę się doczekać, kiedy zaaranżuję sobie swój kąt do pracy. Zorganizuję papiernicze klamoty, wykleję ścianę obrazkami. Przypomniałam sobie licealne i studenckie czasy, z których większość (jako rasowy kujon) spędziłam właśnie przy biurku. Zdałam sobie sprawę, jak bardzo tęsknię za takim swoim blatem, za miejscem na własne szpargały. Niezależnie od całej miłości do mojej rodziny, wyłazi ze mnie terytorializm i potrzebuję miejsca, które będzie tylko moje. Nawet jeśli to tylko dwumetrowy blat.

źródło: pinterest

Dziś jadę po blat z koziołkami i to pewnie na razie tyle, pozostałe gadżety już mam, kwestia zaaranżowania przestrzeni. Pozostanie jeszcze krzesło, na razie wykorzystam coś starego, dokupi się później. Podoba mi się ten ikeowski TRENDIG, ale muszę się z tym jeszcze przespać. Będzie mniej więcej tak: biało, ciut industrialnie, trochę słoików, druciaków, pastelowe pudła, tablica magnetyczna i moodboard z obrazków przyklejonych taśmą washi.

O, ja niecierpliwa, chcę już! :)

1 -  wieszak Madam Stolz, Amazing Decor
2 - blat z kozłami LERBERG, IKEA
3 - krzesło TRENDIG, IKEA
4 - lampka RANARP, IKEA
5 - wózek RASKOG, IKEA

1 - pojemnik - sowa na ołówki, H&M Home
2 - słoik, IKEA
3 - słoik, IKEA
4 - pudełka, Present Time
5 - kosze druciane House Doctor, Amazing Decor

noworoczna energia i projekt "biurko"

Nie pamiętam, kiedy ostatni raz weszłam w nowy rok z taką jakąś wewnętrzną energią jak teraz. Nawet z radością poszłam do pracy, ucieszył mnie koniec zgnilizny i obżarstwa, chce mi się robić, działać, zmieniać. Nie stawiam sobie wygórowanych celów, tylko takie, które wiem, że przy odrobinie wysiłku mogę osiągnąć. Jest 21:30, a ja jestem już po pierwszej dawce ćwiczeń w 2014 roku (inna sprawa, że było to cokolwiek oryginalne, wirtualne spotkanie - na pół ekranu Mel B, na drugie pół - moja skacząca w dresach przyjaciółka, taka nasza noworoczna umowa) w lodówce mam kaszę z warzywami i sałatkę owocową spakowaną w lunchboksiki do pracy.

Nosi mnie też na zmiany w mieszkaniu, już dzień po Świętach poprzestawiałam wszystko w jadalni, by dwa dni później wszystkie sprzęty wróciły z powrotem na swoje miejsce - było strasznie, nie dało się ruszyć. Postanowiłam więc zabrać się za nasz pokój i wygospodarować sobie kąt do pracy. Marzy mi się od dawna własny metr (no, może dwa) biurka, kawałek ściany, parę szuflad i pudełek tylko moich. Wkurzają mnie walające się po stole w kuchni laptopy i kable, denerwuje rozproszenie moich papierniczych skarbów do prac ręcznych w różnych kątach mieszkania. Trudno będzie mi wyczarować na kilkunastu metrach wszystko: pokój dzienny, sypialnię i domowe biuro. Ale mam wizję, zaczynam projekt "biurko". Napaliłam się jak szalona, w ten weekend zrobię sobie skromny kąt do pracy. Czuwajcie!

źródło: pinterest